درباره نویسنده

عبداللطیف طسوجی (Abdollatif Tasooji) در خانواده‌ای عالم و تحصیل‌کرده‌ و در شهر طسوج آذربایجان متولد شد. پدرش از بزرگان و مجتهد آن شهر بود. همین دلیل کافی بود تا عبداللطیف از همان دوران جوانی ادبیات فارسی و عربی را فرا گیرد و به مانند پدر خود به درجه‌ی اجتهاد برسد. معلومات وی آنقدر زیاد بود که محمدشاه قاجار را مجاب کند تا وی را به عنوان مربی و معلم پسرش، شاهزاده ناصرالدین میرزا انتخاب کند. لقب «ملاباشی» نیز از آن زمان به بعد، (لقبی که به معلمین سلاطین و شاهزادگان می‌دادند) به نام وی اضافه شد. او با ترجمه‌ی درخشان کتاب «الف لیلة و لیلة» یا همان «هزار و یک شب» موفق شد که نامش را در ادبیات فارسی برای همیشه ماندگار کند.

درباره کتاب

هزار و یک شب (One Thousand and One Nights) یکی از آثار فاخر ادبی چند ملیتی است که نقش زنان در آن بسیار پررنگ دیده‌ می‌شود. قهرمان قصه‌ها «شهرزاد قصه گو»، زنی با سیاست و تدبیر است. و با نقل قصه‌هایی هوشمندانه، پادشاه زمان خود را که به مستبد و خودکامه‌ بودن‌ شهرت داشت، به خودآگاهی می‌رساند. روند قصه‌گویی شهرزاد در طی هزار و یک شب و مقایسه مضامین قصه‌ها با توجه به ریخت‌شناسی و اجزای سازای آن‌ها نشان می‌دهد که وی در اجرای این حرکت بشر دوستانه‌ و ایثار در جهت نجات جان خواهران سرزمینش کاملاً هوشمندانه‌ قدم گذاشته‌ است.

بخشی از کتاب هزار و یک شب – دفتر اول را باهم بخوانیم:

پس از آن گدای نخستین پیش آمده گفت:‌ ای خاتون بدان که سبب تراشیده شدن زنخ و نابینایی چشم من این است که پدرم پادشاه شهری و عمه‌ام پادشاه شهر دیگر بود. روزی که مادر مرا بزاد، زن عمه‌ام نیز پسری بزاد. سال‌ها بر این بگذشت هر دو بزرگ شدیم. من به زیارت عم رفتم و پسر عمم همه روزه میزبانی کردی و گونه‌گونه مهربانی به جا آوردی. روزی با هم نشسته باده خوردیم و مست گشتیم.

پسر عمم گفت: حاجتی به تو دارم باید مخالفت نکنی. من سوگندها یاد کردم که مخالفت نکنم. در حال برخاست و زمانی از من پنهان شد. چون باز آمد دختری ماه‌منظر با خود بیاورد و با من گفت که این دختر را در فلان گورستان و فلان مکان به سردابه اندر برده به انتظار من بنشینید. من نتوانستم که مخالفت کنم دختر را برداشتم و به همان‌جا بردم…