سوم سپتامبر 1940، ده بچه ی عجیب و غریب می خواهند از چنگال هیولاهایی مرگبار فرار کنند. تنها یک نفر می تواند به آنها کمک کند، اما او نیز در جسم یک پرنده محبوس شده است. سفر اعجاب انگیزی که از کتاب «بچه های عجیب و غریب خانه ی خانم پرگرین» آغاز شده بود، با سفر جیکوب پورتمن و دوستان تازه اش به سمت لندن، پایتخت دنیای عجیب و غریب ها ادامه پیدا می کند. آنها امیدوارند بتوانند مرهمی برای مشکل سرپرست مورد علاقه شان، خانم پرگرین پیدا کنند

کتاب «مردی که دو پای چپ داشت» نوشته‌ی «پی. جی. وودهاوس» و ترجمه‌ی «نیلوفر خوش زبان» است. «بیل، سگ شکاری»، «آزاد کردن گاسی جوان»، «تعطیلات ویلتون»، «ملاقات با مرد خجالتی»، «ورود به اجتماع»، «پادشاهان» و «مک چگونه مک شد» عنوان برخی از داستان‌های این کتاب است. در بخشی از داستان بیل و سگ شکاری می‌خوانیم: «هنری وحشت کرد. دختر با چه ظرافتی شغل او را توصیف کرده بود. کارآگاه‌هایی بودند که کارشان این قدرها هم ننگین نبود. اما هِنری یک جاسوس مسلم بود و خودش هم می‌دانست. تقصیر او نبود. رییس ازش می‌خواست جاسوسی کند، او هم جاوسی می‌کرد. اگر از دستور سرپیچی می‌کرد، به چشم برهم زدنی اخرج می‌شد. سختش بود تا همین‌جا هم زهر کلمات دختر سورانده بودش. حس کرد اولین بذر نارضایتی به خاطر حرفه‌اش در دل دختر ریشه می‌دواند.» این کتاب را نشر «نون» منتشر کرده است.

لئون اوريس در سوم اوت 1924 در بالتيمور به دنيا آمد. پدر و مادرش از لهستانی‌های مهاجر بودند. در هفده سالگی وارد نيروی دريايی شد و در نبردهای گواداكانال و تاراوا شركت كرد. وقتي از نيروی دريايی فارغ شد و به زندگی عادی پيوست، به روزنامه‌نگاری روی آورد و، بعد از بارها شكست و نااميدی، در سال 1953 با نوشتن كتاب فرياد پيروزی به موفقيت چشمگيری نائل آمد. اين كتاب كه فقط در آمريكا يک ميليون و پانصد هزار جلد از آن به فروش رسيد به چهارده زبان ترجمه شد. اوريس سپس با نوشتن كتاب‌هايی چون مهاجرت، توپاز، خيانت در آتن، تپه‌های خشم و به ويژه ترينيتی ميان نويسندگان طراز اول بين‌المللی قرار گرفت. كتاب مهاجرت او را اتو پرمينجر معروف كرد و كتاب توپاز را آلفرد هيچكاک به فيلم در آورد و هر دو از شهرت بسزايی برخوردار شدند. اوريس در سال 2002 در نيويورک درگذشت. رمان درخشان ترينيتی، با روايتی قدرتمند، داستانی از يك شورشی كاتوليک جوان آرمان‌گرا و يك دختر پروتستان شجاع و زيبا را به تصوير می‌كشد. داستان عشق و خطر، پرتره‌ای زيبا از مردم، حماسه‌ای فراموش‌نشدنی از سرزمينی با‌شكوه…

کتاب «قلعه‌ی سموران» نوشته‌ی «منصور علیمرادی» با تصویرگری «زینب امیری مقدم» تدوین شده است. در توضیح پشت جلد کتاب آمده است: «قلعه‌ی سموران بسیار آباد بود. باغ‌های زیبا و مزارع سرسبز داشت و مردمانش در رفاه و آسایش زندگی می‌کردند. دور تا دور این قلعه، دیواری بلند از خشت و سنگ کشیده شده بود که عقاب به‌سختی می‌توانست بر بالای برج و آروی آن پر بزند. در محله‌های باشکوه آن قنات‌های پرآب، حوض‌‌های زلال پر از ماهی‌های رنگی و میدان‌های تمیز وجود داشت. تنها مشکل این شهر، این بود که پادشاه اولاد پسری نداشت که بعد از مرگ جانشین او باشد. می‌ترسید شهری را که برای آبادانی آن و رفاه مردمانش این همه زحمات کشیده به خاطر بی‌جانشینی رفته‌رفته نابود شود.» کتاب حاضر را نشر «نون» منتشر کرده و در اختیار مخاطبان قرار داده است.