در پشت کتاب آمده است:«مگان، دورگه‌ی نیمه‌انسان و نیمه‌شاهدخت رؤیازاد تابستان، هیچ‌وقت پیش نیامده جایی با کسی اخت شود. شاهزاده‌ی زمستانی که مگان فکر می‌کرد او را دوست دارد، رهایش کرده و حالا زندانی ملکه‌ی رؤیازاد زمستان است. با وجود جنگ نزدیک بین تابستان و زمستان، مگان می‌داند خطر واقعی از سوی رؤیازادهای آهنین است. رؤیازادهایی که تنها او و شاهزاده‌ی غایبش دیده‌اند؛ ولی هیچ‌کس حرفش را باور نمی‌کند. بدتر این‌که، قدرت‌های رؤیازادی خود مگان هم مسدود شده است. او در سرزمین پریان گیر افتاده و تنها هوشمندی‌اش می‌تواند کمکش کند. اعتماد به هر کسی احمقانه است. اعتماد به یک خائن می‌تواند مرگبار باشد ولی حتی قدرت آهنینی هم که در وجودش می‌پروراند، نمی‌تواند مانع از شنیدن زمزمه‌های اشتیاق قلب کاملاً انسانی‌اش شود...»

حماسه‌ی بِلگاریاد ادامه دارد سه‌ندرا، شاهدختِ امپراطوریِ تولندرا، سرگشته و آشفته است. قصه‌ای قدیمی هست که می‌گوید گوی ایزد آلدور از سرزمین‌های غرب در برابرِ توراکِ پلید حفاظت می‌کند؛ همه می‌دانند که این قصه‌ها افسانه‌های بی‌سروته هستند. اما حالا سه‌ندرا را مجبور کرده‌اند به گروهی از آدم‌های عجیب ملحق شود و راهیِ سفرِ خطرناکی شود تا گوی دزدیده‌شده را پس بگیرند. کسی به جادوگری اعتقاد ندارد، ولی به نظر می‌آید عمه و پدربزرگِ گاریون همان پولگارا و بلگارات باشند… دو جادوگر که چندهزار سال از عمرشان می‌گذرد و نام‌شان در افسانه‌ها آمده است. حتی گاریونِ کم‌سن‌وسال هم دارد کم‌کم جادو یاد می‌گیرد. او پسرکی روستایی است و صحبت با او هم برای شاهدختِ امپراطوری شایسته نیست… هرچند، به دلیلی که از آن سر درنمی‌آورد، سه‌ندرا با تمامِ وجود دلش می‌خواهد آداب‌دانی را به او بیاموزد و موهای گوریده‌اش را مرتب کند و به او آرامش بدهد. اما گاریون قرار است به برجی عجیب در مرکزِ تمامِ پلیدی‌ها برود تا با جادوگری قدرتمند و هراس‌انگیز رودررو شود و قرار هم نیست سه‌ندرا همراهش باشد تا از او مراقبت کند. شاید او را دیگر نبیند.